Annejo de Keijzer

1e violiste

Muziek heeft altijd onderdeel uitgemaakt van mijn leven. Als kind nam ik vioolles aan de muziekschool en speelde daar in een symfonieorkest, maar ook thuis werd er altijd gemusiceerd.

Na mijn middelbare school ben ik gaan studeren aan het Koninklijk conservatorium in Den Haag bij Kees Hulsman die destijds concertmeester was van het Rotterdams Philharmonisch Orkest.

Tijdens dat jaar liep ik keihard tegen mijn faalangst aan. Mede daardoor ben ik gestopt en ben gaan reizen. Na een paar jaar bleef het me parten spelen dat ik de viool aan de kant had gezet.

Ik besloot opnieuw auditie te doen en ben bij Kati Sebestyén gaan studeren. In die tijd speelde we met een aantal studenten ook regelmatig bij het Zeeuws Orkest.

Omdat ik een ander instrument nodig had voor m’n studie kreeg ik een leen viool van het conservatorium, een Maggini kopie waar ik erg verknocht aan raakte.

In de periode dat ik eindelijk met m’n studie in een goede flow zat kwam ik mijn toenmalige man tegen. Hij woonde en werkte toen in Khartoem, en opnieuw brak ik mijn studie af, deze keer om daar te gaan wonen. Ik herinner me nog het laatste concert met het Zeeuws Orkest dat we deden. Na dit concert zou ik m’n viool terug moeten geven aan een mede student. Met pijn in m’n hart en tranen innen ogen liep ik de concertzaal uit, zonder viool, een ander pad op.

Na een aantal jaar kwam ik terug naar Nederland, maar vanwege de drukte van mijn gezin was een viool carrière een verre droom geworden. Wel beloofde ik mezelf dat als alle kinderen op school zouden zitten, dat ik dan de viool weer op zou pakken. En dat deed ik ook, het duurde even, maar zeven kinderen rijker trok ik de stoute schoenen aan en benaderde mijn nichtje Koosje van Haeringen die op het Haags conservatorium de jong talenten klas onder haar hoede had. Ik ben haar erg veel verschuldigd. Ze heeft me zover gekregen dat ik weer durfde spelen en de passie voor m’n instrument terug te vinden. Ik zie wat ik gekregen heb van haar ook als verantwoording. Kort nadat ik gestopt was met les nemen bij haar is ze overleden aan ALS. Een aantal jaar terug werd ik benaderd om les te gaan geven. Aangezien ik niet afgestudeerd was was dat een probleem.

Toen kwam het idee voor het eerst om alsnog m’n studie af te ronden. Na al die jaren deed ik vorig jaar opnieuw auditie in Tilburg en kwam tot m’n grote geluk terecht bij Chris Duindam.

Een goede match, bleek. Voor de zomer verwacht ik af te studeren. Ook ging ik weer spelen bij het Zeeuws Orkest.

Het bleek een deja vu. Het was net of ik terug ging in de de tijd. Een aantal orkest leden kende ik nog van vroeger. In een hele korte tijd heb ik veel in moeten halen, dat was niet altijd makkelijk,  maar ik ben erg dankbaar dat ik deze kans gekregen heb. Ik geniet met volle teugen van de muziek en zie het als een groot voorrecht muziek te kunnen en mogen maken.

Profiel details