Alain van Eeckhout

Alviolist

Als 9-jarige wou ik een judocarrière beginnen. Helaas, de huisarts vond dit toendertijd geen goed idee voor de rug van een knaap in volle groei … Dan maar naar de muziekacademie van Sint-Niklaas, mijn geboortestad.

Ik had de smaak direct te pakken. Mijn eerste vioolleraar was naast lesgever ook altviolist in de Philharmonie van Antwerpen. Soms studeerde hij zijn moeilijke trekken als ik in de les kwam en zo werd ik vrij snel verliefd op de C-snaar, die ontbrak op mijn grootvaders viool. Helaas verliet hij vrij snel de academie en kwam ik bij een ‘echte’ vioollerares terecht. Deze was een rots in het muziekleven van Sint-Niklaas.

Door haar ben ik vrij snel terechtgekomen in het orkestleven. Als 10-jarige begonnen als derde viool in haar jeugdensemble. En dan ‘opgeklommen’ via tweede- naar eerste viool. Daarna begon het echte spel met haar strijkersensemble Henry Gadeyne, waarmee ongelooflijk veel vernissages en dergelijke werden opgeluisterd.

Mijn eerste smoking werd gekocht 😉.

Ondertussen ook nog meespelen in het orkest van de academie met toch wel heel goede dirigenten. Ook eventjes met het symfonisch orkest van de 80-jarige vader van mijn lerares gespeeld, maar daarvoor was ik nog iets te jong, de asbak en glazenhouder aan de lessenaar tijdens de repetities vond mijn moeder niet het allerbeste voor mij …

Ondertussen ben ik ook terecht gekomen in een volksmuziekgroepje. Wij speelden vrijwel gratis, dus onze Vlaamse, maar ook Ierse en Bretonse folk, werd soms tot drie keer toe per weekend ten gehore gebracht. Tja, we waren allen vrijgezellen …

Tijdens mijn altvioolstudies aan het Gents conservatorium werd ik veel gevraagd om in allerlei orkesten te spelen. In die jaren was er een tekort aan altviolisten … Ik kende de treingids voor Vlaanderen uit mijn hoofd.

Mijn leraar klavier leidde het Gents Kamerorkest van achter zijn klavecimbel, pianoforte of tangentenvleugel … Zijn barokinterpretatie was uniek. Niet iedereen stond achter zijn zienswijze, maar daar heb ik partijen en manuscripten leren analyseren.

Ook werd ik in die tijd door de violist van Walter De Buck gecontacteerd voor een éénmalig optreden op de Gentse feesten met Italiaanse filmmuziek, aangevuld met (de toen ‘nieuwe’) Aster Piazzola, Frank Zappa … We hebben uiteindelijk samen zo’n 15 jaar gespeeld geloof ik. De bezetting – 13 mensen – was wel heel leuk, viool, altviool, fluit, piano, saxofoons, slagwerkers, gitaar, basgitaar, iedereen solistisch 😊

Via een bevriende hoornist kon ik vervangend altviolist worden in de Brusselse Munt. Dit was uiteraard spelen met dirigenten en solisten van over heel de wereld. Wat een ervaring !

Eens je in de fichebakken van organisatoren zit wordt het leven erg druk als je geen “nee” kunt zeggen. Overal in Vlaanderen en op vele plaatsen in Nederland zat ik in de orkestbak om heerlijke operettes en musicals te spelen. Een bijzondere sfeer.

Ondertussen ook les beginnen geven in de jeugdmuziekscholen van Sint-Niklaas en Waasmunster.

Mijn eerste vioollerares was gestopt met haar kamerorkest. Enkele musici wensten toch nog te kunnen spelen … Ik stichtte mee Ostinato. Zonder dirigent vlotte het niet al te best en zo werd ik dan ook dirigent. Na enkele jaren heb ik het stokje doorgegeven. Ik had daar te weinig tijd voor.

Dikwijls kreeg ik de vraag om feestelijke momenten op te luisteren. Mijn strijkkwartet werd geboren. Zonder veel problemen werd tot vijf uren muziek gebracht bij diners etc. Maar dan denk ik toch nog eens terug aan onze oude huisarts … Zou judo toch niet beter geweest zijn ?

Wanneer ik begonnen ben in het Zeeuws Orkest ? Ik weet het niet juist, maar ’t is wel al vele jaren geleden. Een bevriend altviolist vervangen en ‘blijven plakken’. Ik ben er nog steeds heel blij om. Zo’n orkest vindt men nergens. Leuk èn kwaliteit !

Enkel musiceren zou ik wat saai vinden. Daarom is mijn tweede jeugdliefde voor het water als (zee)zeilinstructeur en duiker een ongelooflijke uitlaatklep geworden. De laatste jaren is er ook motorboot(les) bijgekomen en jurylid voor eindexamens zwaardboten. Dit alles als voorproefje voor mijn oude dag ? Een mens moet toch iets doen om fit te blijven. Ik hou van watergekoelde sporten.

Mijn moeder kende haar zoon. Gelukkig heeft zij mijn verloofde – nu echtgenote – verwittigd dat Alain nooit thuis zou zijn. Mijn moeder was helderziende 😊

 

 

 

Profiel details